Waarom Markdown in een e-mail uit elkaar valt, en wat je eraan doet

Vraag een assistent een antwoord op te stellen en je krijgt Markdown, want dat is wat assistenten schrijven. Plak het in een e-mailprogramma en je krijgt sterretjes. De opmaak die het concept op het scherm leesbaar maakte, wordt ruis in het bericht.

Waarom dat gebeurt

Markdown is een bronformaat. Het lijkt pas opmaak zodra iets het rendert. Het chatvenster van je assistent rendert het; je e-mailvenster niet — het behandelt **Totale kosten** als vijf letterlijke tekens, gevolgd door twee woorden, gevolgd door nog vijf.

Hetzelfde geldt voor sollicitatieformulieren, de meeste chatvelden, ticketvelden en cellen in een spreadsheet. Overal waar platte tekst wordt aangenomen, komt Markdown-syntaxis letterlijk aan.

Het onderdeel dat iedereen misgaat

De voor de hand liggende oplossing is de syntaxtekens weghalen. Dat is makkelijk, en de meeste online omzetters doen precies dat — meestal door te grijpen naar een bibliotheek die het document doorloopt en opmaakknopen verwijdert.

Het probleem is wat die bibliotheken met lijsten doen. Uit dit:

1. **Preferred intake:** September 2027
2. **Total work experience:** 5 years
3. **Current role:** Operations analyst

maakt een gebruikelijke verwijderaar:

Preferred intake: September 2027
Total work experience: 5 years
Current role: Operations analyst

Het vet is weg, en dat is goed. De nummering ook, en dat is niet goed. Als je een genummerde vragenlijst aan het beantwoorden was, waren die nummers de structuur van je antwoord. De ontvanger stelde vraag 7; zonder het nummer kan niemand zien welk antwoord vraag 7 is.

Hoe goede uitvoer eruitziet

Vier dingen horen een omzetting naar platte tekst te overleven:

1. De nummering van genummerde lijsten, ook lijsten die niet bij 1 beginnen.
2. Geneste inspringing, zodat een subpunt nog steeds als subpunt leest.
3. Regelafbrekingen en witruimte tussen alinea’s zoals jij ze schreef.
4. Alles wat een lezer nodig zou hebben, inclusief de URL achter een link — platte tekst heeft nergens om een href te verbergen, dus die wordt uitgeschreven of gaat verloren.

Al het andere is een afweging, en daarom zijn het instellingen en geen meningen. Een kop waaraan niets meer overblijft dat hem kop maakt, kan platte tekst zijn, hoofdletters, of zijn # houden. Een tabel kan uitgelijnde kolommen zijn, tabgescheiden waarden, of regels met label en waarde. Geen daarvan is universeel juist; het hangt ervan af waar de tekst naartoe gaat.

Nog iets dat het opruimen waard is

Door AI geschreven concepten slepen vaak typografische tekens mee die er in een veld voor platte tekst verkeerd uitzien: gekrulde aanhalingstekens, half- en kastlijntjes, weglatingsteken als één teken, harde spaties en soms onzichtbare tekens zonder breedte die kopiëren en plakken overleven en verwarring zaaien bij wat ze ontvangt.

Die omzetten naar hun ASCII-tegenhangers — ", -, ..., een gewone spatie — is bijna altijd wat je voor een e-mail of een formulierveld wilt, en daarom staat het hier standaard aan. Het is een schakelaar, want een document dat je echt wilt opmaken wil de echte tekens houden.

Probeer het

Plak je concept in de converter en kies de voorinstelling E-mailantwoord. Die zet koppen in platte tekst, opsommingstekens met een streepje, ASCII-leestekens en uitgelijnde tabellen, en laat je nummering precies staan waar je hem neerzette.